Bahrül Medid (11.Cilt) - İbn Acibe El-Haseni

Bahrül Medid (11.Cilt) - İbn Acibe El-Haseniel Bahrl Medid f Tefsiril Kurnil Mecd isimli tefsir, zahir ve btn ilimlerde stat Ahmed Ibn Acibe el Hasen es Szel (k. s) ye aittir (1124 1809). Bu tefsir, batan sona yce Kurnn zahiri tefsiri ile tasavvuf iaretlerini bir arada sunan; zahirle batn, eriatla hakikati, ilimle irfan, nakille tecrbeyi, delille mahedeyi, amelle edebi, dille gnl, szle ak kaynatran orijinal bir tefsirdir. bn Acibe, elliye yakn eserin sahibi bir lim ve kmil mrit olarak bu

el-Bahrü’l-Medid fî Tefsiri’l-Kur’âni’l-Mecîd isimli tefsir, zahirî ve bâtınî ilimlerde üstat Ahmed Ibn Acibe el-Hasenî es-Sâzelî (k.s) ‘ye aittir (1124/1809).

Bu tefsir, baştan sona yüce Kur’ân’ın zahiri tefsiri ile tasavvufî işaretlerini bir arada sunan; zahirle batını, şeriatla hakikati, ilimle irfanı, nakille tecrübeyi, delille müşahedeyi, amelle edebi, dille gönlü, sözle aşkı kaynaştıran orijinal bir tefsirdir.

İbn Acibe, elliye yakın eserin sahibi bir âlim ve kâmil mürşit olarak bu tefsirini mürşitlerinin tavsiyesi ile ömrünün son döneminde yani en verimli devresinde yazmıştır.

Eserin zahirî tefsir kısmı, Beyzâvî, Ebü’s-Suûd, Nesefî, Kurtûbî, İbn Atiyye ve İbn Cüzey gibi Ehl-i sünnetin en muteber tefsirlerinden oluşmaktadır. Tasavvufî işaretlerini ise, Kuşeyrî’nin Letâifü’l-İsârât’ı, Baklî’nin Arâisü’l-Beyânı, Hikem-i Ataiyye başta olmak üzere Kûtü’l-Kulûb, İhya, Avarif gibi tasavvufun ana kaynaklarından yapılan nakillerle, müellifin müşahede, tecrübe ve tavsiyeleri oluşturmaktadır.